Twee weken geleden in Essen hoorde ik al hoe zwaar en overdonderend de nieuwe 3-persoons Van der Graaf Generator klonk, maar het bleef toch net een beetje te netjes. Misschien door de koele, sfeerloze fabriekshal, misschien door het duitse publiek? Dit weekend was het een stuk warmer en sfeervoller. Zaterdag in Paradiso een verpletterend concert met een selectie die je thuis niet gauw achter elkaar draait: de albums Pawn Hearts, Godbluff en World Record werden ieder voor de helft gespeeld. Grootste verrassing was
Gog, met loodzwaar kerkorgel en donderend drumwerk dat als een orkaan door de voormalige kerk denderde en daarbovenuit Hammill's stem, komend vanuit een duistere diepte. Voor degenen die geen idee hebben waar ik het over heb: op Fabchannel kun je het hele
Paradiso-concert zien en horen. De songtitels kloppen niet helemaal, maar ach... Zondag in de Kursaal in Limbourg (zie foto's) ging het er een stuk chaotischer aan toe: improvisaties die maar net goed aflopen en een zaal vol Walen die hun verzoeknummers schreeuwen. Opnieuw een muur van geluid, alleen de toegift is rustiger: Refugees. Zonder Jaxon op fluit, maar als altijd hartverscheurend mooi! Twee uur op volle kracht vooruit, niet slecht voor een stelletje oude mannen zonder extra zuurstof tussen de nummers door. (Ja, ik heb een kaartje voor de Rolling Stones in juni... :-)
